KAYNAK
Tek görünürken
Binlere bölündüm
Binleri sesle birledim
Teke kılındım
İç içeyken birleştim
Döne döne kirlendim
Sonra aka aka pınar oldum
Kana kana suya coştum
25.02.08
Carolina Isolabella Özgün
« Önceki |
25.2.2008
14.2.2008
SENİ SEVİYORUM
Seni seviyorum çocuk
çünkü masumsun
Seni seviyorum genç
çünkü asisin
Seni seviyorum anne
Seni seviyorum anne
çünkü yaratıcısın
Seni seviyorum baba
çünkü hayat verensin
Seni seviyorum dost
Seni seviyorum dost
çünkü paylaşansın
Seni seviyorum düşman
çünkü bana öğreticisin
Seni seviyorum evren
Seni seviyorum evren
çünkü ışık yakansın
Seni seviyorum alem
çünkü dönensin
Seni seviyorum deniz
Seni seviyorum deniz
çünkü enginsin
Seni seviyorum rüzgâr
çünkü esensin
Seni seviyorum ağaç
Seni seviyorum ağaç
çünkü yaşamsın
Seni seviyorum bahar
çünkü kokansın
Seni seviyorum sevgilim
Seni seviyorum sevgilim
çünkü bana yarsın
Seni seviyorum ey ben
çünkü her şeydesin.
Ben kimi mi seviyorum?
Ben seni bana veren beni seviyorum.
Ben neyi mi seviyorum?
Ben seni bana anlatan beni seviyorum.
Ben kim miyim?
Ben beni bana soranım.
Ben ne miyim?
Ben beni bana anlatanım.
Sen kim misin?
Sen beni okuyansın.
Sen ne misin?
Sen sende beni bulansın.
11 Mayıs 2006
Carolina Isolabella Özgün
Ben kimi mi seviyorum?
Ben seni bana veren beni seviyorum.
Ben neyi mi seviyorum?
Ben seni bana anlatan beni seviyorum.
Ben kim miyim?
Ben beni bana soranım.
Ben ne miyim?
Ben beni bana anlatanım.
Sen kim misin?
Sen beni okuyansın.
Sen ne misin?
Sen sende beni bulansın.
11 Mayıs 2006
Carolina Isolabella Özgün
28.1.2008
CANLI
Yerler aynı
Zamanlar farklı
Zemin aynı
Basanlar farklı
Olaylar aynı
Yaşayanlar farklı
Döngüler aynı
Mevsimler farklı
Hep aynı
Hep farklı
Yine de olan hep canlı
28.01.08
23.1.2008
DAMLA
Bir su damlası
Düştükçe ayrışan feryatları
Birken çoğalan sevdaları
Saf ve sakin azalmaları
Çok ve haşin çoğalmaları
19.11.2007
DÖNGÜ
Gün aydı
Gün eş oldu
Gün sebep oldu
Geceye dolandı
Gece karardı
Gece ayazdı
Gece netice oldu
Sabaha gebe kaldı
Sabah ışıdı
Güne başladı
Döngü yine tekrarlandı
O da kayda aktı
Saat zamana uydu
Döndü durdu
Başı son bağladı
Dönmekten hiç yorulmadı
Döne döne dünya
Gide gele ayla
Ezel ebed yolunda
Varlığa hayat kattı
Varlık yokluktan habersiz
Bilinci ufuktan belirsiz
Vuslata erecek diye
Aşkı yaşadı sessiz sessiz
Akıl aklı tuttu
Kendini savurdu durdu
Bir git gel oyununda
Zamana türab oldu
Değişim dönüşüm diye
İlham eser diye
Oturdu, kalktı, dolandı
Bir yaşama nefes kattı
Ruh bir kalıp içine aktı
Öze sesinden ses kattı
Ateşi hardı yaktı
Nefesi ılıktı şaha kalktı
Eni sonu, bir döngüydü
Döne döne dolandı
Döngü döngüde nöbete kaldı.
22 Haziran 2006
Carolina Isolabella Özgün