19.11.2007
DÖNGÜ
Gün aydı
Gün eş oldu
Gün sebep oldu
Geceye dolandı
Gece karardı
Gece ayazdı
Gece netice oldu
Sabaha gebe kaldı
Sabah ışıdı
Güne başladı
Döngü yine tekrarlandı
O da kayda aktı
Saat zamana uydu
Döndü durdu
Başı son bağladı
Dönmekten hiç yorulmadı
Döne döne dünya
Gide gele ayla
Ezel ebed yolunda
Varlığa hayat kattı
Varlık yokluktan habersiz
Bilinci ufuktan belirsiz
Vuslata erecek diye
Aşkı yaşadı sessiz sessiz
Akıl aklı tuttu
Kendini savurdu durdu
Bir git gel oyununda
Zamana türab oldu
Değişim dönüşüm diye
İlham eser diye
Oturdu, kalktı, dolandı
Bir yaşama nefes kattı
Ruh bir kalıp içine aktı
Öze sesinden ses kattı
Ateşi hardı yaktı
Nefesi ılıktı şaha kalktı
Eni sonu, bir döngüydü
Döne döne dolandı
Döngü döngüde nöbete kaldı.
22 Haziran 2006
Carolina Isolabella Özgün
Konu: CAN KARDESTEN>>>
Kalbime sevgi nedir?diye sordum...Tayrif edilmez dedi.
Peki sen,hic sevdinmi?diye sordum...EVET cok ve degisik tarzda dedi.
Peki seviliyormusun?diye sordum ...Bilmem,okuyana sor dedi.
(COK KEZ SIIRLERINI OKURKEN KENDI DUSUNCELERIMI OKUR GIBI OLUYOR.TEBRIKLER)
KIMIM?? ANLAMISSINDIR HERHALDE.SENDE BU SEVDIGIM KISILERDENSIN ILK DOGUS GUNUNDEN.
*****************************************
Ne desem ki, bunu yazanı anlamamış ve tanımamışken:((
Epey bir düşündüm ama galiba bulamadım.
Bazen o kadar saçma sapan yorumlar okumak ve cevaplamak zorunda kalıyorum ki, bu da onlardan mı değil mi diye biraz hissetmeyi bekledim...
İnsanların sadece yazısını veya şiirini okuduğu kişiye bambaşka anlamlar yükleyip, hayallere kapılıp bir yanılsamaya tutunmalarını ara ara deneyimlemek zorunda kaldığım dönemler oldu. Bu kaçındığım bir şey olsa da samimiyet, iyi niyet ve açıklık sanırım bazen bu şekilde geri dönüşüm yaşatabiliyor.
Şimdi yorumunuza ne cevap verebilirim bilemedim, zaten mümkünse şifreler ve anlamlar yerine insanlar kendilerinin kim olduğunu açık ve seçik yazarlarsa ben de nasıl cevap vermek isteyip istemediğimi düşünebilirim. Bunun yanında şunu söyleyebilirim herkesi ve her şeyi seviyorum çünkü aslında zihni devreden çıkardığımız anda vardığım hakikat; gerçekte hepimiz bir ve bütünüz ve tekiz.
Sevgilerle
Düzenleyen carolisolabella gün: 10.6.2008 saat: 22:12
Bağlantı »
Konu: mrb :)
peki, döngü sıradanlık mı yoksa biz mi sıradanlık içinde tembellikten döngüye saplanıyoruz.
Her gün gecesi bir döngü mü? yıldızlar farklı, rüzgar farklı, ısı farklı veya her güneş doguşu sıradanlık mı yoksa bir arayış bir umut başlangıcı mı?
Yoksa bizler tembellikten yine başladı gün nakaratı ile kolay düşüncesi ile tembellik tarafına mı yapışıyoruz günün?
yazın işte böyle düşündürüyor insanı ve bu kadar yeter sanırım. :)))
dediğin gibi ışık hep önünde olsun, sevgilerle
*************************************************************
soruyu soran cevabı bilendir diye bir cümle biliyorum:))
bence bu da yeterli sanki...
teşekkürlerim ve sevgilerimle
Düzenleyen carolisolabella gün: 21.11.2007 saat: 11:31
Bağlantı »
Konu: Selam..
Yüreğimin en derininden bir kuş yükseldi ve göğe doğru uçtu.
Yükseğe daha yükseğe çıktı,büyüdü,daha daha büyüdü.
Önce bir kırlangıç gibiydi,sonra bir tarlakuşu oldu,sonra bir kartal,sonra bir ilkbahar bulutu kadar büyüdü ve sonra yıldızlı gökleri doldurdu.
Bir kuş yüreğimden göğe uçtu.Ve uçarken büyüdü.Ama hâlâ yüreğimden çıkmadı.
(Halil Cibran)
Sevgimle.
lodoscu
***************************************
Benim yüreğim şimdi pır pır etti durdu:))
Sevgi ve ışığın bol olsun...
Her zamanki gibi:))
Düzenleyen carolisolabella gün: 21.11.2007 saat: 09:14
Bağlantı »
Konu: aynı yol,aynı anlayış,aynı aynada aynı yansıyış,döngüyü kavrayış...
evet en önemlisi kavrayış....
seninle yine bir küçük öykü paylaşmak istiyorum...Burası benim anlayışımın kesiştiği nokta...
Hindistanda aydınlanmak için dağların zirvesine çıkan bir dervişle ilgili bir öykü.
Bu derviş sürekli dua eder,oruç tutar aydınlandığını zanneder ve günlük yaşamına geri döner.İnziva bitmiş ve uzun zaman yapılan meditasyonlar nirvanayı göstermiştir.Yolda bir sarhoş sürüsüne bulaşmak istemez ancak omuz atmalar ,küfürlere direnemez.''Çekil oradan '' diye bağırır ve etrafına bakınır,bakar ki aydınlanma felan olmamış,nefse yenik,dağlara geri kaçar...
Bu öykü kırılganlığımız ve kızgınlığımızdan öyle kolay kolay kurtulamayacağımızı anlatır.Daha önemlisi ise mükemmeliğe ulaşma yolunda kişiliğimizi kullanmamız gerektiğinin tam bir çelişki olmasıdır.İçgüdülerimiz bu dünyayı yaşamak için dizayn edilmiştir ve kızgınlığımıza,bencilliğimize yanik düşeriz.Oysa aslında bir diğer seviyede bu yaşadıklarımızın hiç birine sahip değilizdir.Ve arayış bu seviyeyi yeniden elde etmek ister.
Böylece bazı bilgece yazıların,değişik kimselerin (anlayana elbet)yazıları anlaşılır hale dönüşür.
Örnek Li Pio nun bir şiiri;
''neden burada bu küçük ormanımda inzivaya çekildiğimi soruyorsun.
Sadece gülümsüyor ve susuyorum.
Hiç kimsenin sahip olmadığı
Bu barışçıllık başka bir dünyada yaşıyor....''
Şimdi gelelim senin son günlerde yazamadıklarına...
Son günlerde yazamadıklarını yakın zamanda okuyacağımızı bildiğim için sana niçin yazamıyorsun ya da yeni yazı hani demeyecğim Carolin...
Çünkü onlar senin ona gitmeni bekliyorlar biliyorum...
Sadece yardımcı olmak için biraz petrisaj,öfleraj yapmaya geldim...
Carolin bir Tarla ,ve bazı tarlalarda tohum tükenmez...
Bazı tarlalardan ürün alındımı eskimez yok olmaz....
her eski ile bir gün,hergün,yeniden doğarsın....
sevgilerim ile,ışık ile Carolin...
O manası çok az insana nasip olan sürekli yanıp sönen,sürekli yaratan ışık ile ....
O inanılmaz ama gerçek ışık ile...
*******************************************************************
Çok sevgili Melike,
Bu sabah bu yorumu okumak tarlata yağan semanın bereket gözyaşları gibiydi...
Derin bir anlatımın var, insanı sarıp sarmalayan...
Sevgi ile titreştiren...
Sendne gelen güzel yansıyışlar bende de güzellikelrin doğmasına sebep olur, buna eminim...
Teşekkür ederim demekten daha çok ne varsa onu söylediğimi kabul et lütfen.
Işığın ışımaya, güneşin ısıtmaya devam etsin:))
Sevgilerimle
Düzenleyen carolisolabella gün: 21.11.2007 saat: 09:13
Bağlantı »
Konu: yollarda
Merhaba
Birkaç yazınızı okudum, sonra bunu okudum. Sonra buradaki yorumları okudum. Gayet sevdim.Hem şiiriniz, hem yorumlar hepsi çok anlamlı, düşündürüp manevi gıda verici.
Benim hayırsız evlatlar yazıma yorumunuz ve benim cevabım buranın konusuna biraz uygun. Cevabımı buraya yazıyorum: Cevap: Katılıyorum. Dünyadaki olaylar bir oyun gibi, bizler oyuncular gibiyiz. Bizlere verilen rolleri oynuyoruz. Bazen rollerimizi değiştirmeye çalışıyoruz. Bazen birbirimize karşı değişik roller sergilediğimiz de oluyor. Zaten bize verilmiş roller varken bir de biz rol uyduruyoruz. Oyun içinde oyun. Bakın ne güzel oldu! Tefekkür içinde tefekkür. Sizinle düşünmek güzel. Teşekkür ederim. İyi ki varsınız.
Dönüp duruyoruz işte. Ne diyeyim. Ama şunu bilin ki döne döne yükseliyoruz aslında. Aynı yolların üstünde gitsek, dönüp dursak da, yürüdüğümüz o yollar her geçen gün biraz daha alçakta kalıyor. Yavaş yavaş yükseldiğimiz için farketmiyoruz. O yallarda topraktık, ot olduk, hayvan olduk, insan olduk, kuş olduk, bulut olduk, melek olduk, yükseldik de yükseldik. Kendim için demiyorum. Ben henüz ot veya hayvanlık aşamasındayım. Ama biliyorum. Bu yollarda hep yükseliyoruz. Yollar bizim ümidimizdir. Yollarımızı kaybetmeyelim.
***
Evet neler olduk neler, siz de iyiki varsınız, yorumlarınız ve ilginiz beni çok mutlu ediyor gerçekten de. Ayrıca yükseldiğiniz yollar ve döngüler öylesine çok ki, kendinizi gördüğünüz yerden eminim çok daha farklı boyutlardasınız, mütevaziliğiniz hayret verici, bu bilgi ve bu hislerle. Yollarımızı kaybetmeyeceğimize eminim, hep beraber güzelliklere gidiyoruz. Yeter ki uyuyan
insan uynasın.
Sevgimle...
Düzenleyen carolisolabella gün: 7.4.2006 saat: 09:29 PM
Bağlantı »
Konu: ...
bu döngü nöbetleri birg ün tükenecek ama
umarım döngü sona varana kadar biz tükenmeyiz..
Hayat bir dairenin içine sıkıştırılmış gibi..
Başla diyorlar başlıyorsun. İlk adım atılalı çok oldu..
bir sürü yol aşıldı, değişik insanlar, yeni diyarlar..
Yol durdu, biz yürüdük..Yol gitti biz durduk..
Başladığında yolculuk geri dönüşü olmayan bir ilk adım gibi geliyor herşey..
İlk adım son adım yürüyoruz..Hep ileri...Her noktada hayata dair bir iz var.
tadı farklı rengi farklı..Bitilmez sanılan yollar gibi dalarken düşlere aynı noktada açıyorsun gözlerini..Oysa burdan geçeli çok olmuştu..
Başlarken yola buraya döneceğini hesap etmemiştin..
Ama sen değilsin ki yürüyen..Haritan bile yok. çizilmiş yollarda gidebildiğin en uzağa gidiyorsun.. Dönüş noktan hep başlangıç noktan oluyor..
gittiğin ile vardığın yer aynı yer..
İşte bu yüzden bitmiyor döngü nöbetleri...
Alışkın görevine herkes..Dünya dönüyor, geceler sabaha, sabahlar geceye..
herkes birbirine yerini teslim ediyor. Emanet gibi...
Sıkıldım, yoruldum deyip çevirsende yolu, yine aynadaki suret senin yüzün oluyor..
Ya biraz karışık anlattım sanırım..Yani anlatabildiğimden de şüpheliyim..:)))
Darmadağın düşünceelerim, karmakarışığım bu aralar..
Döngülerin nöbetindeyim sanırım...
Sevgimle...
***
Canım Viva,
Hangimiz döngülerin nöbetinde değiliz ki zaten, çok da karışık değil aslında, ne demek istediğini çok iyi anlayabiliyorum, anlamamam mümkün de değil zaten.
Sevgimle...
Düzenleyen carolisolabella gün: 6.23.2006 saat: 07:27 PM
Bağlantı »
Konu: ***
"Döngü, döngüde nöbete kaldı"
Bu nöbetin başı yok sonu yok...
Olamaz ki, adı üstünde döngü...
Bir dairenin başı ve sonu olmayışı gibi, başlangıcı olsada bir başı yok işte...
Sevgimle,
Fatoş
Bağlantı »